Dwa różne światy

Rumiko Takahashi

(Urodzona 10 października 1957r.) Japońska twórczyni mangi. Takahashi obecnie jest jedną z najbogatszych kobiet w Japonii. Mangi, które stworzyła (i ich późniejsze adaptacje w formie anime) są bardzo popularne w USA i całej Europie, gdzie zostały opublikowane i wyemitowane w wielu językach.

Rumiko jest też artystką, która osiągnęła najwyższą sprzedaż komiksów w historii – ponad 100 milionów kopii jej rozmaitych serii zostało już sprzedane i wciąż tworzy nowe! A w wielu krajach znajdujące się na listach największych bestsellerów!
Co ciekawe w swoim dzieciństwie nie interesowała się mangą, kiedy była w szkole rysowała czasami na marginesach zeszytów, zainteresowanie mangą przyszło później … Podczas swojej nauki w szkole wyższej poznała twórcę mangi, którą obecnie na polski rynek wydaje JPF – Kazou Koike (dla zainteresowanych – Cryning Freman; Heat). Pod jego opieką (był czymś w rodzaju „mecenasa” sztuki dla Rumiko) Takahashi zaczęła wydawać swój pierwszy doujinshi stworzony w 1975 roku.
Kouze nauczył Takahashi tak charakterystycznej dla jej twórczości cechy jak dobrze obmyślany, interesujący i tajemniczy za razem charakter kreowanych przez siebie postaci, a także jej znany chwyt polegający na tym, że większość jej bohaterów przewija się stale podczas trwania danej serii, bohater raz wprowadzony do akcji na pewno długo będzie brał w niej udział, nawet po 10-12 tomikach przerwy…!

Kilka słów o jej karierze i najdoroślejszych pracach:

Jej profesjonalna kariera zaczęła się 1978 roku, zadebiutowała komedią „Urusei Yatsura” – o kosmitce, która postanowiła zamieszkać na ziemi po przegranym pojedynku z człowiekiem. Cykl osiągnął duży sukces – wersja albumowa została sprzedana w dwudziestu dwóch milionach egzemplarzy jeszcze w tym samym roku wydała inne mniej ważne mangi, większość z nich była drukowana rozdziałami w ramach najsłynniejszego mangowego czasopisma „Shonen Sunday”, w którym wciąż ukazują się jej prace od ponad dwudziestu lat! (np. nasz kochany „InuYasha”)
Od 1980 roku Rumiko regularnie publikowała swoje prace, i właśnie w tym czasie rozpoczęła rysować drugą serię która okazała się następnym światowym przebojem – „Maison Ikkoku”, kierowany do starszych nastolatek, przedstawia życiowe problemy głównej bohaterki. Pozycja ta została okrzyknięta jej najlepszym dziełem spod kategorii romansu. Obie serie „Maisson Ikkoku” (15 tomów) i „Uruseo Yastura” (34 tomy) zostały równolegle zakończona w 1987 roku.

Podczas lat 80 – tych Takahashi rysowała krótkie mangowe historyjki (w USA i Niemczech wydane jako RUMIC WORLD lub RUMIC THEATHER – tłumaczy je się różnie – z tego co mi wiadomo wersja niemiecka jest ocenzurowana – wycięto niektóre historyjki) są to niepowiązane ze sobą krótkie 1 – rozdziałowe historie z lekką nutką grozy. Właśnie po ich zakończeniu Rumiko – sensei rozpoczęła tworzenie serii mangowej w prawdziwym klimacie grozy – „Mermaid Saga” (to też różnie się tłumaczy Mermaid forest/gospel/ itp, generalnie słowo Mermaid zostaje niezmienione i po tym można poznać tę serię Pani Takahashi) kolejne rozdziały sagi o syrenach ukazywały się sporadycznie, a ostatni rozdział „Mermaid’s mask” ukazał się w 1994 – z tym że część fanów tej serii twierdzi iż Rumiko nie dokończyła jej, pomimo iż wydała ostatni z zaplanowanych rozdziałów… plotka głosi iż główny wątek nie został zamknięty… nie miałam przyjemności zaznajomić się z tym dziełem więc nic więcej o nim napisać nie mogę…
Kolejnym z cyklu krótkich historii jest jej „One-Pound Gospel” o zakonnicy i jej bracie bokserze, bodajże 2 tomiki… ostatni rozdzialik ukazał się w 2001 roku.
Ale już wcześniej szykowała się do wielkiego debiutu – już w 1987 roku rozpoczęła niezależnie od innych swoich tytułów pracę nad jednym ze swoich hitów wszech czasów – „Ranmą 1/2” (za polskie wydanie odpowiedzialny jest Egmont) Seria o Ranmie zakończyła się w 1996 roku, wraz z ukazaniem się ostatniego tomu serii, czyli 38.
Z końcem 1990 roku Rumiko wydała kilka krótszych pozycji i rozpoczęła prace nad serią, którą w dwa miesiące po premierze okrzyknięto następcą „Ranmy 1/2” – Za pewne wszyscy domyślają się iż chodzi o INUYASHĘ! W tymże dziele umiejętnie wykorzystała wieloletnie doświadczenie, które zdobyła tworząc wszystkie swoje poprzednie serie – nadając tej pozycji prawdziwie magiczny klimat – to mieszanina dramatu, komedii, akcji, romansu, horroru, fantastyki i historii! W chwili obecnej w Japonii wydano 50 tom, zaś w Shonen Sunday drukują się rozdziały z 52 tomu! W jednym z wywiadów zapytana o zakończenie tej niezwykłej historii Takahashi odpowiedziała – „Jeszcze nie jestem gotowa, aby zakończyć InuYashę, jeszcze dużo pracy prze de mną „– InuYasha jest jej najdłuższym dziełem (jak narazie; choć w Japonii są dłuższe serie! Słyszałam nawet o takiej powyżej 100 tomów!)

Animacje

Większość jej dzieł mangowych doczekała się swojej animowej wersji, tak więc w 1981 roku pojawiła się kolorowa wersja „Urusei Yatsura”, a w pracy nad nią zaangażowano samego Mamoru Oshii!
W 1986 kolej przyszła na sławne „Maisson Ikkoku” a potem także i saga o Syrenach doczekała się tzw. OVA w 1991 roku, a w 1989 Studio Kitty, które jak dotąd zajmowało się produkcją większości anime Rumiko, rozpoczęło prace nad „Ranmą 1/2” (161 odcinków anime). Jednakże serią „InuYasha” zajęło się inne studio – SUNRISE – w 2000 roku premierę miała pierwsza część anime „InuYashy” – 167 odcinków prace nad nimi trwały 4 lata! Jednakże pracę tą przerwano, ponieważ w czasie jego produkcji twórcy anime dogonili Rumiko (anime stanęło na 35 tomie jak się nie mylę) a ponieważ Rumiko nie wyraziła zgody, aby dalsze odcinki anime odbiegały od treści mangi, prace przerwano (teraz, kiedy są już 52 tomy to śmiało Fani – podpisujmy petycję o wznowienie produkcji! Link w górnym menu) dodatkowo na rynek wypuszczono cztery filmy kinowe, o fabule, którą jedynie konsultowano z Rumiko – senseii. Do dzisiaj sprawa dokończenia anime stoi pod znakiem zapytania….
I jak to zwykle w takich przypadkach bywa w internecie aż huczy od plotek – fani podejrzewają, że Rumiko i twórcy anime nie potrafią się już dogadać w sprawie kontynuowania filmowej adaptacji… no cóż…miejmy nadzieję, że jednak popularność tego tytułu doczeka się godnego zakończenia w anime..

Popularność Rumiko na Zachodzie

Eksperci i fani są zgodni, co do tego, że największą popularność na Zachodzie przyniosła Rumiko jej największa seria InuYasha. Najwięcej jej prac wydano we Francji, co ciekawe wydawanie jej Ursei Yatsura w USA przerwano i nigdy nie dokończono… W USA największym wydawcą prac Rumiko jest VIZ media, który nie tylko drukuje jej mangi, ale także zajmuje się produkcją i dystrybucją DVD.
Także stacje AdultSwim emitowało większość jej anime, innymi słowy – za wielką wodą szał na InuYashę nie słabnie…
U nas w Polsce mamy Egmont, który wydaje obecnie w tempie dwumiesięczników „Ranmę 1/2” i „InuYashę”… Dla ambitnych kolekcjonerów pozostają sposoby na zdobycie jej dzieł w innych językach – opisane w dziale „książki” – „Jak kupić…”

Tworząc ten artykuł opierałam się głównie na anglojęzycznej Wikipedii.

text by grzyb

Dodaj komentarz

Luty 2018
P W Ś C P S N
« Maj    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728